نشست برگزار شده در خبرگزاری قرآنی دانشجویان ایران - ۲۵ خرداد ۱۳۸۹

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا)، نشست «بررسی تأثير بلوتوث‌های ناسالم بر جامعه»، از سلسله نشست‌های تخصصی جشنواره ملی بلوتوث‌های دينی و قرآنی، با حضور «محمدرضا جوادی يگانه» عضو هيئت علمی دانشگاه تهران و «محمد آقاسی» مدير دفتر نيازسنجی و مطالعات فرهنگی جهاد دانشگاهی دانشگاه تهران، ديروز، سه‌شنبه، 25 خردادماه جاری، ساعت 10 صبح در سالن شورای خبرگزاری ايكنا برگزار شد.

به گزارش ايكنا، محمد آقاسی در ابتدای اين نشست به ذكر تاريخچه‌ای از ارتباط ايرانيان با تكنولوژی پرداخت و گفت: ماجرای تكنولوژی و ما در دنيا كه معمولاً پذيرنده تكنولوژی در دنيا بوده‌ايم، اين است كه ما از ابتدا با تكنولوژی نتوانستيم رابطه خوبی برقرار كنيم، نسبت خوبی با اين ابزار بوده است، اما لزوماً رابطه خوبی نبوده است...

آقاسی در جمع‌بندی نهايی گفت: احساس بنده اين است كه فضای رسانه‌ای كه در غرب شكل گرفته برای تشديد كردن لذت است. جناب ابن سينا سه لذت را برای انسان برمی‌شمرد؛ لذت نخست، لذتی است كه ما از همين محسوسات، از همين بشر بودن خودمان و غرايزمان می‌بريم. لذت دوم، لذتی است كه حاصل تخيل ماست و سومين لذت، لذتی است كه تعقل برای ما به ارمغان می‌آورد، لذتی كه حاصل كشف و آگاهی است. البته می‌توان لذت ديگری را هم اضافه كرد كه خود ابن سينا اشاره نكرده و آن لذت شهودی است. ارتباطی كه ما با هستی و با عالم خلقت برقرار می‌كنيم، آن ارتباط هم لذتی دارد.

مدير دفتر نيازسنجی و مطالعات فرهنگی جهاد دانشگاهی دانشگاه تهران عنوان كرد: فكر می‌كنم چيزی كه بايد در جامعه قدری به آن پرداخته شود تفكيك ميان لذت‌ها و پرداختن به لذت‌های اصيل است. نكته ديگر اين است كه بر مبنای آيه قرآن، كه شايد تا حدی بر خلاف نظر دكتر جوادی باشد كه البته آن را هم نفی نمی‌كنم و بايد آبروی كسی كه كار خلافی را و جرمی را مرتكب می‌شود، برد، اين است كه اگر حسنات بيايند سيئات می‌روند: «ان الحسنات يذهبن السيئات».

آقاسی گفت: به نظر می‌رسد از ديدگاه قرآن علتی كه باعث افزايش سيئات در يك جامعه شده اين است كه در آن جامعه حسنات كم شده است. در جامعه ايران امروز هم می‌توان همين را مد نظر قرار داد. شما ماه مبارك رمضان و محرم الحرام را نگاه كنيد، اين‌ها ماه‌هايی است كه حسنات در آن‌ها زياد می‌شود و طبيعتاً سيئات در آن‌ها كم می‌شود. سال‌ها و برهه‌هايی را نگاه كنيد كه حسنات در آن زياد می‌شود، طبيعتاً سيئات در آن‌ها كم می‌شود.

محمد آقاسی تأكيد كرد: به نظر من اگر رسانه‌ها می‌خواهند به آن بعد بپردازند بايد به اين بعد هم بپردازند، آموزش و پرورش ما به اين بعد بپردازد. سعی شود بلوتوث‌های حسنه توليد شود.

آقاسی در پايان گفت: نكته آخر اين است كه جامعه اسلامی يك هسته دارد، يك مركز دارد، آن تفكر و تعقل است و خرد گمشده ماست. ما در لذت حسی و تخيلی خودمان مانده‌ايم و وارد تربيت عقلانی و لذات عقلانی نشده‌ايم. به نظر من اگر جامعه به سمت تعقل پيش برود ما در تمام موارد مواجهه تا زمانی كه خودمان تكنولوزی را توليد كنيم، می‌توانيم مواجهه مثبت و مؤثری داشته باشيم.

(باقی سخنان در بخش ادامه مطلب نمایش داده شده. از لینک نشست هم می توانید آن را بخوانید.) 

http://www.iqna.ir/fa/photos_detail.php?goz_tas_id=14897

http://www.iqna.ir/fa/news_detail.php?ProdID=598167

http://www.iqna.ir/fa/news_detail.php?ProdID=598840

نشست «تأثير بلوتوث‌های ناسالم بر جامعه» امروز، 25 خرداد جاری در محل خبرگزاری ايكنا برگزار شد. به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا)، نشست «بررسی تأثير بلوتوث‌های ناسالم بر جامعه»، از سلسله نشست‌های تخصصی جشنواره ملی بلوتوث‌های دينی و قرآنی، با حضور «محمدرضا جوادی يگانه» عضو هيئت علمی دانشگاه تهران و «محمد آقاسی»، مدير دفتر نيازسنجی و مطالعات فرهنگی جهاد دانشگاهی دانشگاه تهران، امروز سه‌شنبه ساعت 10 صبح در سالن كنفرانس خبرگزاری ايكنا برگزار شد.

به گزارش ايكنا، در ابتدای اين نشست محمد آقاسی با اشاره به ظهور و گسترش روزافزون تكنولوژی‌های مختلف، از جمله بلوتوث، در عرصه زندگی انسان، گفت: تعامل ما با اين تكنولوژی از جمله بحث‌هايی است كه می‌توان به آن پرداخت، سؤالاتی از اين قبيل كه آيا ما بايد بلوتوث را كامل بپذيريم يا آن را بومی كنيم؟ از جمله مباحثی است كه در اين موضوع مطرح می‌شود.

محمدرضا جوادی يگانه نيز در بخشی از سخنان خود عنوان كرد: نسبت به رسانه‌‌های نوظهور، می‌توان دو رويكرد داشت؛ يكی اين‌كه اين وسيله را بپذيريم و همراه با آن گام برداريم و ديگر اين‌كه هوشمندانه برخورد كنيم.

جوادی يگانه در خصوص بلوتوث‌های ناسالم عنوان كرد: بايد ميان تصاوير و فيلم‌های مستهجنی كه به صورت حرفه‌ای در خارج از كشور توليد می‌شوند و فيلم‌هايی كه از زندگی خصوصی افراد گرفته می‌شود، تفاوت گذاشت. محل تمركز بحث ما روی بخش دوم است.

اين عضو هيئت علمی دانشگاه معتقد است كه فضای جامعه بايد نسبت به اين جرم حساس شود. بايد فضای جامعه را به سمتی برد كه گرفتن فيلم از زندگی خصوصی افراد، بيماری تلقی شود.

دانشيار دانشگاه تهران به تبعات ارتكاب اين جرم اشاره كرد و افزود: در ماجرای ارتكاب اين جرم نه يك نفر، بلكه يك مجموعه آسيب می‌بينند. مجازات اين عمل چقدر بايد باشد؟ راه‌حل اين است كه مسئله بايد بزرگ بشود و در جايگاه مناسب خودش قرار بگيرد. وقتی مسئله بزرگ شد، مجازات آن هم بزرگ می‌شود.

وی نقش رسانه برای فراهم كردن زمينه تعيين مجازات‌های سنگين برای اين جرم از سوی دستگاه قضائی را كليدی دانست و گفت: رسانه‌ها بايد فضای جامعه را نسبت به بزرگی ارتكاب اين جرم حساس كنند تا قانونگذار بتواند قانونگذاری لازم را در اين زمينه انجام دهد. به هر حال نقش رسانه بيش از قانونگذار است؛ چون در حال حاضر قانون‌هايی در اين خصوص وجود دارد، ولی بايد تشديد شود.

وی افزود: علاوه بر فرهنگ‌سازی در زمينه رعايت عفاف و حجاب از سوی دختران، بر اساس مبانی اسلامی و قرآنی، بايد در تربيت اسلامی مردان نيز كوشيد؛ بدين معنی كه از ابتدا به مدد آموزش‌های خانواده، مدرسه و رسانه مصرف محتوايی كه در آن حريم خصوصی افراد مورد تجاوز قرار می‌گيرد را تقبيح و تحريم كرد. بر اين اساس همان طور كه غيبت از اين منظر كه به افشای عمل كسی می‌انجامد، حرام است؛ انتشار بلوتوث‌های حريم خصوصی افراد نيز به نوعی افشای تصويری عمل محسوب می‌شود كه خود از مصاديق اشاعه فحشاست كه بايد حرمت آن را، هم در تماشا و هم در انتشار فايل‌های بلوتوثی اين چنين تبيين كرد.

مشروح مطالب را به زودی در وبلاگ مشاهده می کنید. (خبر از ایکنا)

بدون شرح !

http://www.iqna.ir/fa/news_detail.php?ProdID=596856

مطلب منتشر شده در ماهنامه آموزشی ، اطلاع رسانی

«کودک»

شماره ۶۱ - خرداد ۱۳۸۹ - صفحه :

پیر بوردیو (1996) اندیشمند فرانسوی در بحثی پیرامون تلویزیون معتقد است که تصویر ، کارکردی دو گانه دارد هم می تواند بازتاب امری واقعی باشد و هم می تواند واقعیت آفرینی کند. تلویزیون نسبت به چیزهایی که نشان می دهد در ذهن مخاطب باور ایجاد می کند و او که ادعا می کند ابزاری برای ثبت واقعیت است به ابزاری برای ایجاد واقعیت تبدیل می شود. از این روست که می بینیم اطلاعات کسانی که تلویزیون  می بینند به آن محدود می شود و هرآنچه در آن نمایش داده می شود را واقعیت فرض می کنند و برای اثبات حرف خود و رد سخن دیگری به تلویزیون و گفته هایش ، خواه داخلی باشد و یا خارجی، ارجاع می دهند...

منتشر شده در سایت تابناک 

۲۹ ارديبهشت  ۱۳۸۹

http://tabnak.ir/fa/pages/?cid=99274

عرفان، علی رغم معنای بلندی که دارد و دشواری رسیدن به آن در عمل ، بسیار دم دستی و رسیدنی تعریف می گردد.خاصه در جامعه ما که معنویت در آن به عنوان یک ارزش تلقی می گردد و اهل آن دارای احترام هستند. متن مردم تلاش می کنند تا با تََاَسّی به چنین اسوه هایی زندگی خویش را معنا بخشند و آنگونه حیات داشته باشند.

 تشییع با شکوه حضرت آیت الله بهجت(رحمه الله علیه) از مراجع عظام تقلید که در شهر قم ، و همین طور مشایعت استاد اخلاق شهر تهران حضرت آیت الله مجتهدی (رحمه الله علیه) نمونه های تازه ای از این گونه عرض ارادت به ساحت معنویت است ؛ و شاید به همین دلیل باشد که بسیاری و نه همه ، تلاش می کنند در این جرگه وارد شده و اظهار نظر نمایند. ظهور و برزو عرفان های نو پدید و اقبال به آنان نیز نشانه ای دیگر بر اهمیت معنویت است و جالب آنکه بسیاری از سردمداران و پیروان این گروه ها را پس از مطالعه گروه هایی که شناسایی شده اند ، جوانان می بینیم. این در حالی است که به نظر می رسد میان تعریف شدن عرفان ، اخلاق و دین داری از سوی صاحب نظران و همین طور تعریف داشتن ما از این مفاهیم خلط جدی اتفاق افتاده است.

از اين رو مهم است كه بدانيم در فيلمي مثل «طلا و مس» كه در آن فضاي طلبگي به تصوير كشيده و شد و آن هم فضايي كه طلبه به دنبال سير كمالات است و نه فقط از بر كردن كلمات در چه مسيري گام برداشته : عرفان يا اخلاق ؟ و اين مسير چگونه ترسيم شده است؟ آیت الله جوادی آملی(حفظه الله) در کتاب حماسه و عرفان ، از معرفت قلبی که از طریق کشف و شهود حاصل می شود را عرفان می نامند.